Yalnızlık demek..
Seyircisiz sahne demek..

Genç ve güzelken ne güzeldi değil mi..
Zamanın kılıcı tepemizde değilken, hizanın dışında salına salına gezinirken..
Flörtler ederken, temize çekmeyi hep ertelerken..
Özgünlüklerimiz dizboyu, hayalgücümüz ufuksuz du..
Pat diye, apar topar hizaya çekilip toplumsal'a boyun eğdik ve orada koptu film şeridi..
Burada da durur durur, zamanın iyice azaldığını hatırlatan zil çalar çalmaz;
tekrar çıkarız hizadan, kaybedecek ne var ki, der içimizden bir ses..
Tanrım..
İnan sen bize çok sabrediyorsun..
Ne kadar da kısır döngüler(im)iz..

Usta der ki, "Aşk, duyumunu artırır insanın..."
Masamdaki cam faunusta 2 balığım var, turuncu ve beyaz..
1 haftadır ben onlara aşığım; çok mu tuhaf..
Aşkın türlerini öğreniyor insan;
sonunda hep O'na gidiyor tüm aşk'lar, tüm hayranlıklar..
Yaratana, var kılana..
Tüm Saygılar..

"Bakireye Hayatı Güzelleştirecek Öğütler" şiiri..

"Kopar goncaları henüz vakit varken bugün..
Anlamazsın zaman nasıl kanatlanır, uçar gider
O gonca sana gülücükler saçarken bugün
Gelince yarın, sararır solar, boynunu büker.."

Sana  bir boşluktan sesleniyorum........
Tüm anlamları alıp gitti bir tuhaf rüzgar..
Herşey zor ve gizli iken..
Özlem, hayatımızda acılara sebep iken..
Tertemizken..
Hızla ve aleni olanla tanıştık, fütursuz olanla, hazır olanla..
Ellerimiz koynumuzda değil, tuşlarımızda şimdi..
Parlak ekranlara bakmaktan gözlerimiz körleşti..
Bir sızı duyuyoruz kimi zaman..
Geçiştirip unutturuyoruz kendi kendimize..
Hayat düsturları, anlamlı sözler uçuşuyor sayfalarımızda..
Oysa içimiz boş ve soğuk...
Klimalar, izolasyonlu duvarlar..
Yetişmiyor..
Gece bile küskün..
Artık bizimle konuşmuyor..
Telaşımız diz boyu..
Hep olacağı düşleyip, bastığımız çimleri es geçiyoruz..
Kayıtsız kalıyoruz, kendimiz de dahil herşeye..
O kadar çok ki uyaranlar, o kadar hızlı ki dönüp duran dünya..
Aklımız başımızda değil; çok uzaklarda..

Hayat, bir su damlasında başlar..
O damla bölünerek büyür...
El, ayak, göz, doku olur; can bulur..
Bir minik bebek, bir insan, bir anlam, bir sorumluluk...
Seni elimi atsam tutacağım ama
korkum var; gelecek günden..
Beklemedeyim, denize nazır..

Etiyopya'da bir çocuksan...
Tanrı senin için ne demektir?

Sevgili Halil Sezai..
Adını sanını duyduğumuz vakit, "İncir Reçeli" cepte idi..
Şimdi "Aktüel"de dizi dizi normalleştirirken düzeni..
Entarine mi, saçına başına mı; ruhundaki çocuklaşan adama mı takılmalı, emin değilim..
Entari içindeki rahatlığın, bize birşey anlatmak istiyor olabilir..
Ama bu, ruhundaki erkeğin, en ilkel arzularına duyduğun bağlılığı maskelemene yetmiyor..

Ah be aşkım, şimdikiyle, dünle, yarınla değil; zamansız bir an'la gelmek ve durmak varken..
Telaşıma telaş katıp zamanın sisli merdivenlerinde çarçabucak koşup gelmeliyim sana..
Beklettikçe öldürüyorum beklentilerini..
Hayallerini kırdığım çekiçten yükseliyor sesler..
Tmm aşkım, denizin o mavisini ben de gördüm ve o adayı ben de gördüm..
Suya atlayıp bi kulaçta adaya çıkıp soluk soluğa öpeceğim seni..
Ama sonra sonsuza dek susacaksın, söz ver olur mu??

Güzel Meral, cnm Meral....
19 lu yaşlarıma tanıklık ettiğin gözlerin neden eskisi kadar 'emin' değil..
O da isyanların gb kayıp gitti mi hayatından..
Sen de mi pes ettin, sen de mi oldun bittin..
Şu kötü kalpli dünya sende de mi çizikler yarattı..
demek yerine her gün yeni gün, hadi gidelim, demek istedim ve dedim..
Dövünüp durmak, başa sarmak, hangi faniye fayda getirmiş..
Düşün taşın, yaşa..
Ama kalkıp gitmen gerektiğinde kapıyı usulca kapamayı unutma..

Sevgili yeni yaş'ım...

Bir su damlasından canlı kanlı bedene girip hayata dahil olduğun gün..
"İyki doğdum" dediğin, sana yaşama şansını verdikleri gün...
Tut bu şansı ve bırakma peşini, mutluluğun...
Kimsenin ikinci şansı; bu günün, az öncenin tekrarı olmuyor..
Olmayacak da..
Günleri birer pul muş gb harcamaktan vazgeçip,
düzene çomak sokmak sıranı geciktirme..

Tecrübelerimiz bize ayakbağı mı, tembelliğimize birer kılıf mı?
Aynı şeyi dön-dolaş yeniden aynı nizamla üretip, mutsuz olmamıza sebep mi?
Bu konu hakkında düşünmek; tüm anıları sıfırlayıp herşeyi tek tek yeniden denemek?
Yeni değerlerle, yeni dünyayla, yeni düzenle, yeni sen'le, yeni insanlarla tanışmak..
Yepyeni bir hayat kurmak..
Kimsenin değerleri, hayalleri, üçüncü gözleri yeni hayatına değmeden;
bunu başarmak..
Zor değil...

Hayatı çözmüş, aşmış insanlar vardır.. Erken erken giderler onlar.. Biz küçük dünyamızda küçük sıkıntılarda yüzerken; kafamızı kaldırıp kısacık bakarız onlara; sonra tekrar dalarız kendi sığ sularımıza.. Mesela Meral Okay, desem.. Bugün desem.. Yaman'a kavuştu desem.. Sesimin aksi bile duyulmaz, bilir misin.. ://

"Arkanı dön, daha yolun basindasin..."
dedi..
Hep öğrendim, büyüdüm; şimdi oldum, sanıp;
masallardaki arpa boyu'ndan başka mesafe almadık;
(bunu)farketmekle mi geçecek ömür..
Ömür bir kredi; koparılan her yaprak tatlı ama yetersiz..
Bir sonraki daha güzel olacak diye hırsla kopar kopar;
bitecek bir gün..
Kredi(m)(n)iz..

"Hayattan, rengi alın, geri neyi kalır ki.."

Mutluluğu, an'ları birleştirmek saydın Sevgili Senem..
Hakkın var fakat senin için mümkünlü bu şey, öyle zor ki birçokları için..
Pesimist dediklerin için mesela..
Hayatta temiz temiz, dikkatle yürüyenler var;
tırnakları hep temiz, çekmeceleri hep düzenli..
Sıkıcı olan ama onaylanan, onaylanan ama dikkate alınmayan..
Risk alanlar var bir de..
Gelişine oynayanlar, mutlu hata yapıcılar..
Biliyorum'u, hayır'ı esenlikle kullananlar..
Güneşe kremsiz, huzura hesapsız çıkanlar...
Nerede durursan, hangi çizgide kalırsan kal;
sen seçtin, sen yaşadın; o yola değil bu yola saptın..
Bahane arama, mazeretlerle tıkama kulaklarını..

Sanırım duyar gb.yim sesini..
Eskimemiş miydi(n) yıllar evvel..
Bu bildik tını(n) beni şaşırttı; sn.ismini vermek istemeyen izleyici..
Biliyor musun dolunay var bu gece..
İstanbul'da dolunaylı, olaylı gece..
30 günlük Kerem'i kapıp hastaneye koşturmaca..
Yaralılar, hastalar, elektrik çarpan küçük kız..
Sağ avcundan girmiş elektrik ama nerden çıkmış bilemediler..
Nasıl da korkmuştu.. Annesi yoktu ortalıklarda, bakıcısı ve babası..
Belli ki daha önce küçük çarpmaları da olmuştu hayatın.
Hepi topu 3-5 yıllık hayatının..
Seviyorsun değil mi kimilerini birden çok çarpmayı..
O çaresiz kapılarda mutsuz olanları..
Hasta odası kapısında yere yığılan kızcağız,
polis sorduğunda neden öyle bağırdı(n),
"Benim hiçbirşeyim olmuyor, rahat bırakın beni.."
Tamam olmuyor ama neden korkmaktasın sedye üzerinde gelip kapı ardında yatan için..
Kaç yıl sonra silik bir anı olacak bu an, bu duygu(n)...
Geriye saymaya başlasan, kaç nefeste tüketeceksin bugünü..
Dolunay..
Sen mi oldun bu'nlara sebep..
Bilinmez ki..
Çözülmez ki alemin sırrı, bir kalemde..

O kadar çok kelime israfınız var ki, sessizliğin sesini duymakta yetersizsiniz..
Size vereceğim umutlarım yok, herkes kendi kalesini koruyacak bu'ndan sonra..
Tüm maskeler düşecek; gerçek, çırılçıplak karşımıza geçip edepsizse gülümseyecek..
Hala içimizde kaygılar var, başkalarına dair..
Sessiz seslerinde boğulduğumuz tüm "öteki"ler..
Zinciri kırıp, öte yana geçtiğimizde biz de anlayacağız "utanmanın da acı cekmek gb sadece bir defaya mahsus olduğunu"..
Asıl o'ndan sonrasında kopacak kıyamet..
Ya düğün ya cenaze..
O zmn başlayacak..
İnsan çırılçıplak kalmadan,
gerçeği duyumsamaktan hep aciz kalacak..