"Artık beni affet" diyorsun..

Bunun için çok geç, sen de biliyorsun..

Satırarası..
Metin altı..
Konu dışı..
İzahatler..
İstiyorum..

iyilik meleğim..

Sen kesinlikle bir meleksin..

"Acımadı ki.."
Çocukluktan en çok bu lafı saklayıp kollamışım..
Daha şimdi, bugün anlıyorum..
Evet "acımadı ki"..
Felaket felaket üstüne..
Kırılan dökülen bi dünya..
Ama "acımadı ki"..
Gözlerinden yaşlar akan, üstü başı toz toprak..
Sırıtmaya yakın bir gülümseme yle..
"acımadı ki" der çocuk, bir eliyle dirseğini tutarak..
Acımayan dirsekten kan akar..
Kime ne..

Seçerek ayırıyorum imkansızı, imkanlıdan..
Süperadamları, süper kadınları hayatımdan öteliyorum..
"Dürüst yanıt, gerçek dostluğun işaretidir." diyor Tu..
Peki diyorum, sen nasıl bir dostum oldun benim..
Kime neden hesap sormaya hakkım olsun..
Kime neden fırsat veriyorum bana bunu yaptıkları için..
Kararlarımın ne kadarı benim cnm benim..
Saliha Teyze, az önce telefonda bana dedin ki "Erzurum'a gel.."
Tmm ama teyze..
Ben Paris'e kadar gittim gittim, de; istemediğim anılarımı bırakamadım oralarda..
Erzurum yetişir mi sence isteklerime..?

Bugün Anneler Günü..
İnsanlar doğacak çocuklarına mektuplar yazarlardı eskiden..
Şimdi ben de oturup doğamayacak çocuklarıma yazsam çok mu avam kalırım sevgili blog..
Elbette hiç anne olamayacak tek kişi ben değilim..
Anne olmak istediğimi de söyleyemem..
Ama yine de olmayacağını bilmek tuhaf bir hüzün veriyor, ister istemez..
Adı "Cesur" olurdu eğer bir oğlum olsaydı..
Ve "Neva" kızın adı..
Ama olmayacak..
Cesur ve Neva hiç doğmayacak..
Kısmet..

Sevgili müptezel..

Dünya gözüyle Paris'in Eiffel'ini de gördün ya..
Ne desem az, artık sana..
Köln, Lüksemburg, Paris, Brüksel, Amsterdam..
Hasıl-ı kelam, Paris-Benelüx Turu..
32 Kısım, tekmil-i birden..
Hayırlı ve uğurlu geçti; güzel güzel..
Anlatılır belki birgün..
Ama şimdi, uyku vakti..