Genç ve güzelken ne güzeldi değil mi..
Zamanın kılıcı tepemizde değilken, hizanın dışında salına salına gezinirken..
Flörtler ederken, temize çekmeyi hep ertelerken..
Özgünlüklerimiz dizboyu, hayalgücümüz ufuksuz du..
Pat diye, apar topar hizaya çekilip toplumsal'a boyun eğdik ve orada koptu film şeridi..
Burada da durur durur, zamanın iyice azaldığını hatırlatan zil çalar çalmaz;
tekrar çıkarız hizadan, kaybedecek ne var ki, der içimizden bir ses..
Tanrım..
İnan sen bize çok sabrediyorsun..
Ne kadar da kısır döngüler(im)iz..