Saturday, April 07, 2012

Sanırım duyar gb.yim sesini..
Eskimemiş miydi(n) yıllar evvel..
Bu bildik tını(n) beni şaşırttı; sn.ismini vermek istemeyen izleyici..
Biliyor musun dolunay var bu gece..
İstanbul'da dolunaylı, olaylı gece..
30 günlük Kerem'i kapıp hastaneye koşturmaca..
Yaralılar, hastalar, elektrik çarpan küçük kız..
Sağ avcundan girmiş elektrik ama nerden çıkmış bilemediler..
Nasıl da korkmuştu.. Annesi yoktu ortalıklarda, bakıcısı ve babası..
Belli ki daha önce küçük çarpmaları da olmuştu hayatın.
Hepi topu 3-5 yıllık hayatının..
Seviyorsun değil mi kimilerini birden çok çarpmayı..
O çaresiz kapılarda mutsuz olanları..
Hasta odası kapısında yere yığılan kızcağız,
polis sorduğunda neden öyle bağırdı(n),
"Benim hiçbirşeyim olmuyor, rahat bırakın beni.."
Tamam olmuyor ama neden korkmaktasın sedye üzerinde gelip kapı ardında yatan için..
Kaç yıl sonra silik bir anı olacak bu an, bu duygu(n)...
Geriye saymaya başlasan, kaç nefeste tüketeceksin bugünü..
Dolunay..
Sen mi oldun bu'nlara sebep..
Bilinmez ki..
Çözülmez ki alemin sırrı, bir kalemde..

0 Comments:

Post a Comment

<< Home