Sana  bir boşluktan sesleniyorum........
Tüm anlamları alıp gitti bir tuhaf rüzgar..
Herşey zor ve gizli iken..
Özlem, hayatımızda acılara sebep iken..
Tertemizken..
Hızla ve aleni olanla tanıştık, fütursuz olanla, hazır olanla..
Ellerimiz koynumuzda değil, tuşlarımızda şimdi..
Parlak ekranlara bakmaktan gözlerimiz körleşti..
Bir sızı duyuyoruz kimi zaman..
Geçiştirip unutturuyoruz kendi kendimize..
Hayat düsturları, anlamlı sözler uçuşuyor sayfalarımızda..
Oysa içimiz boş ve soğuk...
Klimalar, izolasyonlu duvarlar..
Yetişmiyor..
Gece bile küskün..
Artık bizimle konuşmuyor..
Telaşımız diz boyu..
Hep olacağı düşleyip, bastığımız çimleri es geçiyoruz..
Kayıtsız kalıyoruz, kendimiz de dahil herşeye..
O kadar çok ki uyaranlar, o kadar hızlı ki dönüp duran dünya..
Aklımız başımızda değil; çok uzaklarda..