O kadar çok kelime israfınız var ki, sessizliğin sesini duymakta yetersizsiniz..
Size vereceğim umutlarım yok, herkes kendi kalesini koruyacak bu'ndan sonra..
Tüm maskeler düşecek; gerçek, çırılçıplak karşımıza geçip edepsizse gülümseyecek..
Hala içimizde kaygılar var, başkalarına dair..
Sessiz seslerinde boğulduğumuz tüm "öteki"ler..
Zinciri kırıp, öte yana geçtiğimizde biz de anlayacağız "utanmanın da acı cekmek gb sadece bir defaya mahsus olduğunu"..
Asıl o'ndan sonrasında kopacak kıyamet..
Ya düğün ya cenaze..
O zmn başlayacak..
İnsan çırılçıplak kalmadan,
gerçeği duyumsamaktan hep aciz kalacak..