Bir de benim bir oğlum oldu, adı Can..
İçimden bir bebek çıktı, bu nasıl bir mucize...
Anne olmak, ben.. Buralar...
Kafamda sarhoşluk, karnımda sancılar...

Gezi Parkı direndi, gençler direndi..
Ağaçların gözleri doldu bu hassasiyetten, biraz da biber gazı'ndan..
Tepedeki adam yine değişmedi, ödün vermedi inadından..
Empati yapamadı, geri adım atamadı..
Köhnemiş tarzını-tavrını pekiştirip hayal kırıklığı yarattı.
Bayat politik söylemlerle, arkasındaki % bilmem kaç kalan taraftarlarına sığındı;
karşıdaki öfkeli kalabalığı yine incitti..
Şimdi ne mi olacak?
Her şey olsun ama asla hiçbir şey olmamış gb olmasın.
Direniş, yeni gülen nesil anlam kazansın.
Ruhlarımız esnesin, nefes alsın.
Amin..