Sürekli azalıyoruz dedi kadın, ne kötü..
Azalıyoruz ve soğuyor içimiz..
Buz'lanıyoruz..
Donuk bakışlarla karmaşa'ya bakıyoruz..
Herşey o kadar çok ki, azlığı özlüyoruz..
Ancak herşeye kısa bir bakış atacak kadar vaktimiz var..
Birçoğunu da görmeden geçip gidiyoruz..
Korkuyorum, dedi kadın..
Bu çokluktan bir bela çıkacak..

Mutlak manada düşünürsek hiçbir bilgi kesin değil...
Biz de temelde hiçbir bigiye sahip değiliz..
Bilgi değişken, bilgi göreceli, bilgi devinimsel..
Hislerimizi bilme eylemi ile kirlettik..
Sesi kısıldı ruhumuzun..
Varolmanın manasını madde'de aradık..
Varlıklı olarak varolunamayacağını unuttuk..
Şimdi hiçbirşey yetmiyor ruhumuzu tam olarak doyurmaya..