Bu tarihsel yolculukta ne kadar da ağır ilerliyor insanlık..
Maddeye hükmetmeyi başardı ama insana, kendi cinsine saygı duymuyor..
Olimpiyatlarda bilmem kaç milisaniyelik farklarla rekorlar hala egale ediliyor ama
birileri eline silahı alıp sinemada tanımadığı onlarca insanı yokedebiliyor..
Üstelik bir değil, on değil, yüzlerce kez...
Budistler yabancıları sevmeyiz, diyerek müslümanlara dile varmaz işkenceleri nasıl da reva görüyor; can alıyor; sürü sürü...
Hep kötülüğü görmek istemezdim sevgili sen;
ama görmüyor gb yapmak olmaz, sevgiden-saygıdan-merhametten eksik ruhları..
Bir yığın halinde çoğalıyoruz..
Sanki bu değerler hep vardı ve kilosu gramı belliydi..
Biz arttıkça yetmez oldu sevgi-saygı..
PKK diye kendini bilmez insan müsveddeleri..
Burada kan akıtır, adam kaçırır..
Başka yerde başka isimlerde başka başka insanlık dışı fotoğraflar..
Midemin bulantısı geçtiğinde;
inan sevindim o bebeğin kalbinin durmasına..
Yoruldu belki, daha dünyaya düşmeden;
duruverdi minicik kalbi..
4.4 mm bedenini aldılar, bir vakumla poşete doldurdular..