Bastırmaya çalıştıkça, üstünkörü geçip yoksaydıkça büyüyor içindeki huzursuzluk..
Kabullenmekten önce bi açıp ne varmış içinde diye görmek, düşünmek, anlam verip güneşe çıkartmak...
Zor mu?
İçinde, zihnindeki anlam dünyanda her ne yaratıyorsan, nasıl bir filtre uyguluyorsan;
gördüğün herşeyi ona yorman çok mümkün..
Güneş her zamanki gb parlarken;
ona hüznü yakıştırman; senin kendi ruh dünyandan bir yansıma..
Soğuk ve karanlık zihin odalarında dolaşırken, korkma ve ışıkları yak..
Tozları temizle; dağınıklığı toparla..
Renklerle oyna, eskimişleri at; daha fazla taşıma..
Ruhunu, zihnini, kalbini hafiflet..
Ki yer aç yeni geleceklere..
Eskimiş fikirlerine dört elle sarılmayı bıraksan..
Seni yaşlandıran durağan düşünce kalıplarını bir kırsan..
Aydınlanmak için ışığı açmana gerek kalmayacak...
Gözlerin kamaşacak; seve isteye dalacaksın;
düşüncelere, fikirlere, duygularına...