"Aylak bir yaz geçiyor avuçlarımdan.."
İçeriden Edip Akbayram'ın sesi geliyor.. "Beni yanlış anladın.." diyor...
Yaz, avuçlarımdan sessizce ve usulca, hiç şikayet etmeden kayıp geçiyor..
"Sana bu son ağlayışım.." diyor Akbayram..
Yazın tam ortasında, karnımda bebeğimle bakıyorum ufka..
Hayatın verdiği cesaret var aklımda..
İçimde uyanan bir dev..
Öyle söndürdün ki beni dünya, hakkını teslim etmesem ayıp olacak..
O kadar nezaketten, incelikten uzak an'lar kaydettin ki beynime..
Kalan naif azınlığı göremez oldum..
Ve izin verdim yazın usul usul içimden akışına..
İçimde bir cana ruh verişine..
Umudun tükenip, teslimiyetine..
Ama bu şarkı.. "zoruma gidiyor hayat, zoruma gidiyor" diyen Akbayram..
İçimdeki dev..
Ruhumdaki cesaret..
Kaç atımlık, kaç adımlık..
Ne zaman tükenecek..
Ruhumdaki isyan..