Öyle uzaklardayım ki herşeye..
Buradan bakınca daha iyi görmüyorum hiçbirşeyi..
Hesap kitap işlerini bir kenara bıraktım..
Yeşil ve uzun yollardan geçerek sonunda yine kendime geldim..
Kendi sıcaklığım ve kokumla yüzleştim..
Yüzümü öteye çevirmek istesem de, mücadele ettim..
Gözlerimde öfke, hayal kırıklıkları ve acı vardı..
Okşadım..
Saçlarımı..
Göz kenarlarımdaki kırışıklıklar..
Saçlarımda beyazlar..
Ben..
Bu kadar geç kalmamalıydım..
Bu kadar çok kaçmamalıydım yüzleşmelerden..
Şimdi bir ağaç altına oturup, uzun uzun dinleyesim var..
Yıllarca susturduğum her bir sesi, sabırla dinleyip..
Öpesim var kendimi..
Gözlerimden..