Evet bazen zor,
bazen imkansıza yakın...
Ama her gün, her an ömürden gidiyorsa;
beyne hükmedip; güzel şeyler düşünmeyi ve yapmayı bilmeli insan..
Umutsuzluk, olmadan oldurmak; peşin hükümler, varsaymalar; karamsar yargılar..
Başını eğdirip enerjini sömürse de..
Uyan ve gel kendine..
Olanı algılayış biçimin, seni yıkan şey..
Başkalarının yargıları, beğenileri,  algıları..
Hangisini değiştirmen mümkün;?; kendine dahi hükmedemezken..
Artık canını acıtmasına izin vermemeyi öğrensen..
Kadere isyan boyutundan, kaderi merak boyutuna geçsen..
Omuzlarını kasıp yerinde kıvranmak yerine,
arkana yaslanıp kendi hayatını bir film gb seyretsen..
İnan dünya yine de dönmeye devam edecektir..