Sakıncalarım var(dı) bebeğim..
Gözlerindekini görmemek için kaçmışımdır, çok insani..
Hep sınırlandırılıp şekillere sokuldu aklım fikrim..
Güçsüzlük mü, umarsızlık mı, tembellik mi..
Nedenini çok bulmak istedim..
Gittim, gittim, geri dönemedim..
Paramparça şimdi..
Büyük büyük parçalar hayatım..
Dağıldı kaldı..
Hepsini tek tek alıp seviyorum..
An'ları hatırlıyorum, safirden kıymetli an'ları..
Bebeğim..
Sevgilim..
Bu kadar hüzne dalmamıştım nicedir..
Sevdin mi beni..
Uzun uzun..
Anladın mı, anladık mı..
Şimdi kim koşsa yetişemez..
Herşey orada kaldı..
O "an" evrenin sonsuzluğunda yaşan(ama)dı ve herşey için artık çok geç..