Benim süper kahramanım..

Kim ne derse desin..

Sen nasıl oldu da öldün, bi başına, yalnız, belki mutsuz..

Seni odamın duvarlarında saklıyorum..

Sana baktıkça umut doluyorum, derken..

Gittin..

..

Elbette ki ölüm sana da bana da herkese de; ama neden hep tüm ölümler çok erken.. :(

Şimdi oturup buz gb kalmış odanı düşün, ne kadar yalnız kaldı, sen gidince, keşke gitmeseydin..

Belki orada gerçekten o küçük zenci çocuk kadar içten olabilirsin, artık; belki de bu kadar üzülmemeliyim senin için..

Cnm süper kahramanım..

Sen sakın korkma olur mu..

Artık hiç canın acımayacak..

:(