Rafocum, eski çamlar bardak oldu, biliyor musun..
Eriyip gitti boşlukta, suya yazılan derin sözler..
Hep en güzeldi, en derindi, en mükemmeldi.. ya hani..
Şimdi o sözler yok artık Rafo..
Alıp başını gitti anlam..
Bir şairin dediği gb..
Geride kalan büyük boşlukta birkaç sonbahar kaçkını, kurumuş yaprak..
Sephia bir fotoğraf kağıdı..
Bir şiir..
Bir ses..
Hadi Rafo, bir kadeh daha ekle, masamıza, şenlensin gecemiz..
Sen, ben ve biz Rafo..
Sadece üçümüz..
İçelim.. Sarhoş olup herşeyi unutalım Rafo..
Ayılana kadar içelim..
Masayı devirip olay çıkaralım..
Barmen yanımıza gelsin..
"Bi sorun mu var efendim" desin, biz gülelim Rafo..
Olmaz mı artık..
Çokmu kötü eklendi ucuca film şeridi..
Ağlatma beni Rafo..
Saygıda kusuru olmayan, pamuktan prensler var biliyorsun..
Ve iyi niyet elçileri, iyilik melekleri...
Of Rafo ben gidiyorum artık..
Flash back'ler beynimin içinde, aklıma egemen..
Kalamam artık bu karanlık seyr-i alem'de..