Tanrım..
Keşke bana bir kapı açsan..
Çok düşündüm;
yokluğun kapısı da olabilir..
Hiçliğin kapısı da..
Anlaşılan mutluluk kapısı benim boyumu aşıyor..
Öyle ise neden taşımalı kaygı yüklü bu bedeni..
Geceleri korkulu rüyalarım..
Gündüzleri kaygılı adımlarım..
Gözyaşından tuza bulanan yastıklarım..
Bir kapı tanrım..
Aydınlığa değil anlaşıldı ama en azından hiçliğe giden..
Tez elden..