Wednesday, November 29, 2006

Gururun çelikten bir zırh olsa da sonrasında gelen pişmanlık delip geçmiş zırhının her bir yanını.
Bugün gözlerimizle gördük her birimiz..
Üzüntü duymaktan çok dersler çıkardık kendi hayatlarımıza dair.
Belki bir hata'ydı ama ne de olsa kendi seçiminizdi..
Bir süre daha yankılanır, sonra susar, her bir kafadan yükselen bu rahatsız edici ses.
Giderek mazide bir nokta, bir ibret olur yaşanılan dram.
Ezildi birçokları sizin altınızda..
Acıları üst üste koyup boyunuzu aşırdınız.
Yeni ve denenmedik birşeydi sürdürdüğünüz tavır.
Ama tutmadı sayın müdürüm..
Üzüldü herkes sizin için. Sonunda siz de üzüldünüz, ne kötü..
Keşke avuçlarını birbirine sürterek fırsat kollayanları bu kadar mutlu etmeseydiniz..
Keşke küçük nüansları atlamayıp özen çerçevesini daha bir dikkatle boyasaydınız..
Olan oldu, dersler alındı..
Size değil bize çok ağır yaraları oldu gidişinizin..
Keşke leri ard arda sıralamakla olmuyor ne yazık..
Zaman çarkı geriye çevrilmiyor..
Edilen sözler geri alınmıyor..
Çok üzgünüz, koltuklarımıza sıkı sıkı yapışıp,
"son kaybeden"i uzaktan seyretttiğimiz için..

0 Comments:

Post a Comment

<< Home