Dökülüp saçıldı ortalığa anlam yüklü kelimelerim..
Anlam yüklü bakışlarım yanısıra..
"seviyorum" diye ağzımızda yuvarlaya yuvarlaya çıkardığımız baklalar..
Dumur olup akıttı birer birer gözümüzün yaşlarını.
Sepetimde tüm yumurtalarım kırık dökük.
Saçılmış ortalığa arsız gülüşün.
Dur kalsın, toplama ortalığı..
Bitecek gb değil bu çile, sarıyorum günbegün.
Ah bilekten çıtçıtlı kadife süveterim.
Ah aşı pelerinim, karpuz kollu elbiselerim.
Açılıp açılıp atlayasım var ortaya kazılmış derin çukurdan, öte yana.
Sever misin beni, yüzüm toztoprağa bulansa; tırnaklarım arası çamur dolsa.
İlk önce ben kaldırdım parmağımı, sıra bende olmalıydı.
Dizlerimin kabuk yarası acıtıyor canımı.
Kapanıyor gözlerim, akasım var gece içine.
Kirpiklerim ağır birer yük olmuş, sen yoksun artık..
Ne geçmişim ne gelecek hepsi birer hiç olmuş.
Öylesine durup, kıpırtısız, hiçliğinin ederini tartasım var uzun uzun..
Gittin, uzakta bir nokta varlıgın..
Delesim var o noktayı; pergel ucumla..
Akıtasım var kanını..
Ve batırasım var kanına divit ucumla..